İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, 2025 yılına ilişkin çocuk işçi ölümlerini açıkladı. Ulusal ve yerel basın ile ailelerden derlenen bilgilere dayanan rapora göre, Türkiye’de 2025 yılında en az 94 çocuk işçi çalışırken hayatını kaybetti. Bu rakam, çocuk emeğinin geldiği vahim noktayı bir kez daha ortaya koydu.

İSİG Meclisi’nin açıklamasına göre, son 13 yılda çalışırken yaşamını yitiren çocuk işçi sayısı 836 oldu. Resmî istatistiklerde her yıl yalnızca 13–14 çocuk işçi ölümü yer alırken, sahadaki veriler gerçeğin çok daha ağır olduğunu gösteriyor. Meclis, son iki yılda tabloyun daha da derinleştiğine dikkat çekti: 2024’te 71, 2025’te ise 94 çocuk işçi yaşamını yitirdi.

Sektörlere Göre Kayıplar

2025 yılında çocuk işçi ölümleri sektörlere şu şekilde dağıldı:

• Tarım: 31 çocuk

• Sanayi: 27 çocuk

• Hizmet: 20 çocuk

• İnşaat: 16 çocuk

Tarımda mevsimlik ve gezici işçilik, sanayide merdiven altı atölyeler ve OSB’ler, hizmette moto kuryelik ve sokak işleri, inşaatta ise ağır ve güvencesiz çalışma koşulları çocukların ölümüne zemin hazırladı.

3 Milyona Yakın Çocuk Çalıştırılıyor

İSİG Meclisi, sanayi, tarım, inşaat ve hizmet sektörlerinde yaklaşık 3 milyon çocuğun farklı biçimlerde çalıştırıldığını vurguladı. Mesleki Eğitim Merkezleri (MESEM) ve Mesleki ve Teknik Anadolu Liseleri (MTAL) üzerinden “eğitim” adı altında işçileştirilen çocukların sayısı da yüz binlerle ifade ediliyor. 2025–2026 eğitim yılında yalnızca MESEM ve MTAL kapsamında 765 bin öğrenci, fiilen işyerlerinde çalışıyor.

Ölen Çocukların Profili

2025’te hayatını kaybeden 94 çocuğun:

• 13’ü kız, 81’i erkek,

• 26’sı 14 yaş ve altı, 68’i 15–17 yaş aralığında,

• 5’i göçmen (4 Suriyeli, 1 Afganistanlı) idi.

En sık ölüm nedenleri arasında trafik ve servis kazaları, ezilme, yüksekten düşme, boğulma, patlama ve yanmalar yer aldı. Özellikle moto kuryelikte çalışan çocukların ölümleri dikkat çekti.

En Çok Ölüm Hangi İllerde?

Çocuk işçi ölümlerinin en fazla yaşandığı iller arasında Hatay, Şanlıurfa, Mersin, Gaziantep, Konya, Manisa, Eskişehir, İstanbul, İzmir, Kahramanmaraş, Kocaeli, Niğde ve Sivas bulunuyor. Mevsimlik tarım işçiliğinde ise çocukların büyük bölümü Şanlıurfa ve çevre illerden geliyor.

İSİG Meclisi, çocuk işçiliğinin yalnızca bir “sosyal sorun” değil, can alan yapısal bir kriz olduğunu vurgulayarak, çocuk emeğinin tüm biçimleriyle ortadan kaldırılması çağrısında bulundu.